Balagtasan

BALAGTASAN:

Dapat bang hatiin ang Camarines Sur sa dalawa?

 

LAKANDIWA:   Sa lahat ng nangaritong, guro namin at magulang,

                             Sa lahat ng estudyante, at aming kamag- aral,

                             Sa lahat ng panauhin na dito po’y napipisan,

                             Ako pong si Apolinar, mapitagang nagpupugay.

                             Kung inyo pong makikitang, kamiy mga kabataan,

                             Subalit sa nangyayari’y, mulat na ang kamalayan.

                            

                             Kami’y ngayon isinilang, hindi kahapon o bukas,

                             Na ang paaralang ito, ang sa amin ay nagmulat.

                             Kaya kami’y  mayroon ng pag- unawa at hinagap,

                             Kaya amin na pong batid, sa ngayon ay nagaganap.

                             Katulad ng kasawia’t, panganib na dinaranas,

                             Ang ating paksa, pagtatalunan ng tapat.

 

                             Ito’y ating kalinangan na sarili nitong bansa,

                             Dito lang sa Pilipinas, narinig na ginawa,

                             Ginaganap natin ito sa mataas na adhika,

                             Ang kultura’y mamalaging nabubuhay at sariwa.

                             Kaya dito’y  itatampok, mga subok na makata,

                             Mga nangunguna sa talaan ng batikang manunula.

 

                             Kaya ngayoy hahayaan, sa gitna ay makatindig,

                              Ang makata ng Bulakang may pukyutan iyang tinig.

                             Masama raw iyang bunga ng paghati sa Cam Sur,

                             Yao’y  kanyang babalingan , ng pagpuna’t hagupit.

                             Kasama ko kayong lahat kay Carlo maghahatid,

                             Sa tunog ng palakpakang sa kanya’y pampainit.

 

DI DAPAT:                   Pagkat akoy Bicolano ang damdami’t kalooban,

                             May taglay na malasakit, sa aking kababayan,

                             Probinsyang sinilangan, punong- puno ng kagandahan,

                             Ngayon ito’y pinapaksa, ninanais na paghatian.

                             Kaya po ang aking tugon, paghati po ay tutulan,

                             Upang maging maganda naman ang ating kinabukasan.

 

                             Ngunit bago pumalaot sa arena ng tulain,

                             Ako pong si Carlo Dasco, bumabating buong- gilw,

                             Kung tunay man maganda, ‘yang pangarap at layunin,

                             Na ang probinsya ng Cam Sur gusto ngayong hatiin.

                             Ngunit walang katiyakan at maaaring maging suliranin,

                             Hindi Lang ng gobyerno, pati ng kababayan natin.

 

                            

 

 

 

Kaya nga sa ating paksa, labis ang aking pagtutol,

                             Labis akong masasaktan, kung ito’y matutuloy.

                             Kaya habang hindi pa huli,  ito’y dapat ng maputol,

                             Huwag na silang tulutan pa, na ito’y mapaurol,

                             Ng tayo’y di dumanas ng kasawian at linggatong.

 

                             Mga hinating probinsya, ngayon naghihikahos sa pera,

                             Katulad ng Sorsogon na hinati sa dalawa,

                             Sila ngayon ay kasama sa pinakamahihirap na probinsya,

                             Kaya’t kung Cam Sur hahatiin, baka tayo rin ay mapasama.

                             At tayo pa’y malamangan ng Nueva Camarines ni Fuentabella,

                             Dahil ang Caramoan mapupunta sa kanila..

 

LAKANDIWA:   Ang panig ng hindi dapat, sa katwiran ay narinig na,

                             Ang kanyang pagtutol, inyong naulinigan pa,

                             Sa pagkakabanggit sa ngalan ni Fuentabella,

                             Kumusta kaya ang panig ng kalaban niya?

                             Ang paghati sa Cam Sur, wika niya’y pigilin na,

                             Upang kasawian daw di na sapitin pa.

 

                             Nabanggit din niya ang mga hinating probinsya,

                             Na sa ngayon daw ay salat na salat sa pera,

                             Ayon sa kaniya, Cam Sur daw dapat magkaisa,

                             Upang hindi na ito matulad sa kanila,

                             Ngunit bago magsalita, suriin muna at pag-aralan,

                             Kung ano nga ba ang totoong kalalabasan.

 

                             Ang susunod na titindig ay isang makisig na binata,

                             Sa lugarin ng Libmanan ay isinilang ng tadhana,

                             Ang talinong inaaangkin, sadyang bagay panagupa,

                             At ang tinig niyang taglay, naaangkop sa pagtula.

                             Ang husay niya sa bigkasan ay tampulan ng paghanga,

                             Walang iba’t si Earl lagging busog iyang diwa.

 

 

DAPAT:              Sa lahat ng naririto, ako po’y nagpupugay,

                             Akong si Earl Cañaveral, bumabating buong galang,

                             Sinabi ng lakandiwa, bago ako tinawagan,

                             Na atin munang suriin, alamin at pag- aralan.

                             Totoo nga bang pagkalugi ang mararansasan?

                             Bakit di muna natin subukan bago natin pagtangkaang pigilan?

                            

                             Paghati sa Cam Sur, di dapat pigilin,

                             Ito’y para sa pag- unlad ng probinsya natin,

                             Ito’y mag- aangkat sa pamumuhay ng mga kababayan natin.

 

 

 

 

 

                             Paghati sa ating probinsya, nangangahulugang mas maliit na,

                             Mas maliit, mas madaling pamamalakad na diba?

   Kung magkakaroon ng konkretong gobyernong masasandalan,

                             Magbibigay diin, prayoridad sa kanyang nasasakupan,

                             Tiyak mabilis na ang pagyaman ng probinsyang paghahatian.

 

                             Sa paghati ng ating probinsya,

                             Marami ang nagsasabi, isa’y llamado, isa’y dehado.

                             Itong Inang probinsya ang diumanoy dehado,

                             Sa likas na yaman, kita at maging sa bilang ng tao.

 

                             Ngunit ano ang magiging pagkakaiba,

                             kung di mawawala ang sipag at tiyaga?

                             Sa gobyerno at bawat Camarinenses na nandirito.

                            

Kung yumaman ang ang isang malaking probinya,

                             Pano kung mas maliit, eh dim as yayaman pa.

                             Ninanais lang naman ni Ginoong Fuentabella,

                             Mas malinang ang buong probinsya,

                             Hindi lang ang PILI at NAGA.

 

 

LAKANDIWA:   Sa katwirang inilahad, na narinig naman ninyo,

                             Tila ako ay sang- ayon, waring akoy kumbinsido,

                             Maging lalaki’t babae, tayong mga Pilipino,

                             Mayroong laying makapili, ng gawaing ating gusto,

                             At iyan ang kabutihan sa bansang demokratiko,

                             Malaya mong magagawa, basta’t legal lamang ito.

 

                             Ang may hangad umasenso, bakit mo pipigilin?

                             Alam niyang may panganib, iyang kanyang papasukin,

                             Ang probinsyang pangarap niya’y, sa kahirapa’y hanguin,

                             Kung di raw maghahati, di raw mararating.

                             Sapgkat ang buhay ngayon, wika nga’y ngipin sa ngipin,

                             Na hindi magtatagumpay ang may mahinang damdamin.

 

                             Ang dalawang makata, ay labis ng nag- iinit ,

                             Kaya ating salubungin ng palakpakang walang patid.

 

DI DAPAT:                   Ang sabi ng aking katunggali, mas maliit mas madali.

                             Pero ba’t nag no. 1 tourist destination, kahit hindi hinati?

                             Ito lamang ay nagpapakita, na di basehan ang sukat at laki,

                             Ito’y dedepende sa Gobyerno at bawat tao, tulad ng iyong sinabi.

 

DAPAT:              Oo, sabihin na natin, tayo ang number one,

                             Pero tiyak ba at hanggang kalian?

                             Mapapanatili ba itong ranking na ating nahahagkan?

                             Bukas makalawa, ito’y maaaring maglaho na,

Kung iyong makikita, isa 0 dalawang bayan lamang,                                                       Ang ating gobyerno’y pinagyayaman.

 

Pano kung tao’y magsawa na?

Camarinenses ang tiyak na kawawa.

                             Kung Camarines Sur ay hahatiin sa dalawa,

Malilinang at lalo pang madadagdagan ang mga tourist      destination na nagbibigay kita sa mamamayan.

 

DI DAPAT:                   Ano ba ang dahilan, kung bakit nais hatiin,

                             Itong Camarines Sur, na minumutya namin?

                             Para ba sa pag- unlad, o panlaman sa mga bulsa,

                             Ng nagnanais maging gobernador at mga kongresista?

                             Bakit ngayon lang naisip, kung kalian nangunguna?

                             Nais nilang nakawin, kaunlarang tinatamasa ng bawat isa.

                             Hidi ba’t noo’y walang nagrereklamo,

                             Eh ba’t ngayon ay pilit na ginugusto?

 

DAPAT:              Sabihin mang may minimithi,

                             Mga taong nagnanais na Cam Sur ay mahati,

                             Ngunit walang dapat magpakalinis,

                             Sigurado ba, mga taong nagnanais di matuloy ang pagkahati,

                             Walang intensyong magmalabis?

                             Mga taong kumukontra, naghahangad ng dagdag termino,

                             Nagpapakanpi at pinapalabas, paghati ay di makabubuti.

 

DI DAPAT:         Gawin mo ang iyong gusto, na hindi mo maaangkin,

                             Tutol ako sa paghati sa probinsyang mahal namin.

 

DAPAT:              Kahit ikaw ay tumutol ay tiyakang mababaliw,

                             Kung hindi mo matanggap, ang dapat tanggapin.

 

LAKANDIWA:   Magsitigil muna kayo, para kayong mga bata,

                             Ang matandang tugtugin, na’y lagi ninyong ginagawa,

                             Bawat isang nakikinig ay dapat na maunawa,

                             Ang katwirang nagniningning na ngayon ay pinapaksa.

                             Kayo’y muling pawawalan upang iyong ibanndila,

                             Yaong inyong pinapanig at sandigan sa pagtula.

 

DI DAPAT:                  Ano bang kasinungalingan , ito’y dapat tutulan,

                             Pagmasdan mo itong probinsya, probinsyang aming nahahagkan,

                             Punong- punong ng ganda’t ito’y walang kasawian.

                             Ano itong kasinungalingang nangingibabaw sa Kabikolan?

                             Mga pinino’y nagnanais Cam Sur ay paghatian,

                             Dahil sa taglay na kariktan at taglay na kalakihan.

 

 

DAPAT:              Hatiin ang Cam Sur, ang aking sigaw,

                             Bagaman labis ang aking pagnanais,

                             Tutol ako kung iba ang manginginabang ng kaban ng bayan,

                             Matuloy ang hatian para sa pag- unlad,

                             Matuloy ang hatian, nang walang corrupt!

 

LAKANDIWA:   Katwiran po ng dalawang sa tula ay nangagtangis,

                             Parang talang nagniningning, sa karurukan ng langit,

                             Walang itulak kabigin ang tayog ng diwa’t isip.

                             Parang tandis na makata, ang inyo pong naririnig.

                             Sa ganda ng katwira’t, salungatan ng matuwid,

                             Hindi mo aakalaing sila’y mga batang paslit.

 

                             Paano nga’y ang katwiran, na kanilang inihanay,

                             Maging mga halimbawang, sa atin ay ibinigay,

                             Hindi mo hihinalaing, buhat sa murang isipan,

                             Nitong mga kabataang, ngayon ay nagbalagtasan.

                             Ako bilang lakandiwa ng kanilang paglalaban,

                             Hindi ko po magagawang sila ngayon ay hatulan.

 

                             Matapos ninyong mapakinggan, yaong magkabilang panig,

                             Ng dalawang nangagtalong, gintong lantay ang panitik,

                             Ako’t saka kayong lahat, malinaw sasaisip,

                             Silay kapwa may katwiran, sa kanilang mga tindig.

                             Kayong mga naging saksi sa kanilang digmaan,

                             Ang aming panawagan, ay hatulan ang kanilang labanan.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s